Leren met internettechnologie

Hersenen niet geschikt voor klassikaal onderwijs..

Jeroen Krouwels — Sat, 21 Jan 2012 20:31:16 +0000

Een aanrader: het nieuwe boek ”Breinmeester” van John Medina, hersenbioloog. “Als je een leeromgeving wilt creëren die direct tegengesteld is aan waar de hersenen goed in zijn, zou je waarschijnlijk zoiets als een klaslokaal ontwerpen“, zegt hij op basis van alle onderzoek tot nu toe. “En als je dingen echt wilt veranderen, moet je het huidige onderwijssysteem afbreken en gewoon opnieuw beginnen”. Voorwaar geen zachtzinnige uitspraken.

In zijn met veel humor geschreven boek “Breinmeester” zet John Medina 12 basisprincipes om het beste uit je brein te halen in gewone mensentaal uiteen. En toont hij aan wat wel en wat niet werkt aan de hand van voorbeelden die tot de verbeelding spreken. Onderstaand een samenvatting in het kort van zijn basisprincipes. Let op: vooral basisprincipes 5 en 6 blijken bepalend te zijn voor hoe we succesvol leren. Daar kom ik nog wel eens op terug. De 12 basisprincipes op een rij:

Lichaamsbeweging vergroot de hersenkracht. Stilzitten in leslokalen of kantoortuinen is dus fnuikend. Onze hersenen zijn nl. gemaakt om te wandelen, tenminste 20 km per dag.
We hebben niet 1 stel hersenen, maar 3. Het meest recente, de cortex, stelt ons in staat om symbolisch te redeneren, belangrijk voor het leren en evolueren.
Er is een groot aantal manieren om intelligent te zijn, waarvan vele niet uit een IQ-test blijken.
We hebben geen aandacht voor saaie dingen. Emotionele prikkeling helpt hersenen om te leren.
Herhalen is de beste manier om te leren, daarmee worden hersenverbindingen gesmeed.
Herhalen is de beste manier om te leren, daarmee worden hersenverbindingen gesmeed.
Voldoende slaap is noodzakelijk, eigenlijk zou iedereen een middagdutje moeten doen voor betere resultaten.
Hersenen onder stress leren anders dan hersenen zonder stress. Stress tast het leervermogen aan.
Stimuleer meerdere zintuigen tegelijk als je iets wil leren.
Zicht troef alle andere zintuigen af. Leraren zouden veel meer animaties moeten gebruiken.
Mannelijke en vrouwelijke hersenen werken echt verschillend. Mannen herinneren de essentie, vrouwen de emotie.
Baby’s staan model voor hoe we ons hele leven leren: door te onderzoeken.

Helemaal leuk is dat het boek wordt begeleid door een leuke site: www.johnmedina.nl. Op deze site staan 12 filmpjes die ieder van de bovengenoemde basisprincipes op een leuke manier (met beeld en animaties) uitlegt.

Gearchiveerd onder:Gebruik van leertechnologie Tagged: Bedrijfsopleidingen, Blended learning, e-learning, Gebruik e-learning, Het nieuwe leren, Jeroen Krouwels, John Medina, Mobile learning, Onderwijsmodel, Pulseweb, Samenwerking

Kennisnomaden: wegvoorbereiders voor de nieuwe bedrijfsschool?

Jeroen Krouwels — Sat, 21 Jan 2012 19:51:58 +0000

“Knowmads” worden ze genoemd: de nieuwe generatie werkenden die vanuit een totaal nieuw paradigma hun werk doen. Onafhankelijk van plaats en organisatie, in telkens wisselende samenstellingen doen ze het werk dat er van ze gevraagd wordt. Kennisnomaden worden gewaardeerd op basis van de kennis waarover ze beschikken en die ze continu weten aan te vullen. Het zijn vaak creatieve en onafhankelijke mensen, die overal en met iedereen kunnen samenwerken.
Dr. John Moravec (Universiteit Minnesota) doet al jaren onderzoek naar het gedrag en de kenmerken van deze nieuwe werkers en is de founding father van Education Futures, die zich inzet voor onderwijsinnovatie in een veranderende wereld. Hij benoemt de 9 belangrijkste karakteristieken van deze ‘kennisnomaden’:

Ze zijn niet beperkt tot een bepaalde leeftijdsgroep;
Bouwen kennis op door voortdurend in hun ‘niche’ kennis te vergaren, er ervaring mee op te doen en nieuwe ideeën aan toe te voegen;
Zijn in staat hun expertise aan te wenden in verschillende contexten, in verschillende werkomgevingen ;
Zijn zeer gemotiveerd om samen te werken, zijn natuurlijke netwerkers, en besturen nieuwe organisaties, culturen en samenlevingen;
Gebruiken veel nieuwe technologie om problemen op te lossen en geografische barrières te slechten;
Delen graag al hun kennis met anderen;
Ontwikkelen denkgewoonten om snel en continu te kunnen leren en zo nodig weer af te leren;
Gedijen in niet-hiërarchische netwerken en organisaties;
Zijn totaal niet bang om fouten te maken, immers: daarvan leren ze veel.

: Kennisnomaden aan het werk bij Seats2Meet

In 2010 startte de eerste Nederlandse Knowmads-school: een school waar studenten worden opgeleid om “hun droom waar te maken” . Een school die eigenlijk helemaal geen school meer is in de traditionele zin van het woord. De opleiding vindt namelijk niet meer plaats in de schoolbanken; studenten gaan gewoon aan het werk bij klanten. Maar d’r is nog iets bijzonders: studenten zijn ook aandeelhouder van de school. Er is dus wat te winnen of te verliezen.

Leren door te ontdekken, te ondernemen, te ervaren, de mist in te gaan, te vallen en weer op te staan, gedreven vanuit een passie om een doel te bereiken. Een manier van leren die maximaal gebruik maakt van de mogelijkheden van nieuwe technologie om problemen op te lossen en ideeën te ontwikkelen en uit te proberen. Wat zou er gebeuren als we ons beroepsonderwijs en de bedrijfsscholen meer op die manier zouden inrichten in plaats van medewerkers “op cursus” te sturen?

Ik stel voor dat we in plaats van cursussen en opleidingsprogramma’s meer gaan werken vanuit leeropdrachten die geïnitieerd, gevolgd en beoordeeld worden vanuit de eigen werksituatie. Minder e-learning modules en klaslokalen dus, en meer leer-werkopdrachten waarmee direct in de praktijk geleerd kan worden in plaats vanaf een scherm en van waaruit competentie-ontwikkeling beoordeeld kan worden. Als een continu en logisch onderdeel van je werk. Met de mobiele technologie van vandaag is het eenvoudig mogelijk om dergelijke leerprocessen op de werkvloer te kunnen begeleiden.

In plaats van cursussen ontwikkelen, plannen en uitvoeren of e-learning modules ontwikkelen zou de afdeling opleidingen dus eigenlijk terug moeten naar de werkvloer. Ik zou zeggen: sluit de leslokalen, hef je cursusplanning op en implementeer slimme leertechnologie om het leren op de werkvloer te kunnen initieren, volgen en meten. Levert aanzienlijk meer leerrendement op, en bespaart een hoop tijd, frustraties en kosten. En vooral: leuker voor de medewerker of student en daarmee ook leuker voor de opleiders! Wanneer begin je?

Gearchiveerd onder:Gebruik van leertechnologie, Pulseweb nieuws Tagged: Bedrijfsopleidingen, Blended learning, e-learning, Gebruik e-learning, Het nieuwe leren, Jeroen Krouwels, Kennismanagement, Kennisnomaden, Leernetwerken, Mobile learning, Trends

Social media als leerinstrument. Hoe pak je dat aan?

Jeroen Krouwels — Thu, 10 Nov 2011 10:04:25 +0000

Organisaties die werken vanuit het idee van de industriële economie en het traditionele onderwijs concept, zijn vaak geneigd de beweging naar naar
social learning te maken door social media toe te voegen aan de bestaande visie
en aanpak. Als ze al e-learning in huis hebben, voegen ze bijvoorbeeld Social
media toe aan hun ELO.

Dat is op zich een goede eerste stap om awareness te creeren. Maar het is zeker niet voldoende om het leren in je organisatie structureel te vernieuwen. Je gebruikt Social Media dan als een add-on
op wat je al hebt. En daar blijft het dan vaak bij, leert mijn ervaring. De kans dat het echt wat gaat
opleveren is niet zo groot.

Ik zie inmiddels gebeuren dat Social media het leren uiteindelijk fundamenteel verandert. In mijn eigen organisatie verdringt Yammer de interne wiki’s en blogs die we de afgelopen jaren hanteerden. De kans is dus groot dat social media leidend worden in leeromgevingen, en dat elektronische leeromgevingen (ELO’s) nog slechts een van de mogelijke bijzaken worden. Dan wordt het dus precies andersom: geen social medcia bij je ELO, maar misschien nog je ELO als een van de bronnen waarnaar je Social media verwijzen.

Hoe pak je het gebruik van Social media in je leeromgeving dan aan? Zoals je iedere innovatie aanpakt. Zorg voor een heldere visie en aanpak die past bij de manier waarop kennismanagement in jouw bedrijf, school of organisatie georganiseerd moet worden. Vraag je in ieder geval ook af of je open of gesloten social media wilt hanteren. Twitter is bijvoorbeeld open (de hele wereld kan je volgen), Yammer is de gesloten variant die je kunt hanteren binnen je organisatie of netwerk. Wereldwijd maken overigens al meer dan 100.000 bedrijven gebruik van deze manier van ‘in company twitteren’. Realiseer vervolgens de benodigde social media waarmee je informeel leren kunt faciliteren (bv. blogs, wiki’s, bookmarks etc), inclusief alle ondersteunende informatiebronnen waar vanuit de social media kan worden verwezen. Dat kan heel simpel gewoon een deeplink via Twitter of Yammer naar je kennisbronnen zijn (de blogs, document repository, maar dus ook je ELO etc.).

En vergeet vooral niet een actief stimulerend beleid te maken en uit te dragen dat gebruik van de ingezette social media bevordert. Monitor het gebruik, selecteer goodpractices en succesvoorbeelden. Kortom: maak werk van de borging in je organisatie, en beloon effectief gebruik. Er is onvoorstelbaar veel uit te halen! En ik spreek uit ervaring!

Gearchiveerd onder:Gebruik van leertechnologie, Pulseweb nieuws, Sociale media Tagged: Bedrijfsopleidingen, e-learning, Gebruik e-learning, Het nieuwe leren, Kennismanagement, Mobile learning, PAT Learning Solutions, SBO, Social Media, Trends

“The educational system must keep up with time”

Jeroen Krouwels — Mon, 31 Oct 2011 20:21:20 +0000

Onlangs werd ik geinterviewd door Stijnie Thuijs over de toekomst van e-learning in het kader van haar bachelor Media & Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. De vragen die ze me stelde leverden een leuk artikel op dat ik je niet wil onthouden. Het artikel is te vinden op de blog van de Uva .Voor het gemak (en met toestemming) neem ik ‘m ook op in deze blog!

With a rich history in education and ICT as a teacher, involvement in a governmental educational ICT project ‘Teleleren’, the establishing of an ICT institute for business education, being manager at an educative publisher and a management trainer, Jeroen Krouwels is currently co-owner, executive Business Development and senior advisor at PAT Learning Solutions, based in Tilburg. It is here, that PulseWeb, an online educational environment which specializes in the needs of the student, was developed. Furthermore, Krouwels owns a Dutch blog on e-learning called ‘Leren met Internettechnologie’ (Learning with Internet technology). On this blog, Krouwels true visionary nature is revealed. Anyone who can read in Dutch and who is interested in e-learning I would recommend paying a visit to this blog, featuring interesting studies, visions and critical points of view.

For the Master program New Media of the UvA, we were assigned to a project concerning a subject of our likings. Our group chose (the future of) education and e-learning. Considering it useful for the project, I decided to interview somebody engaged in the field of e-learning. This interview blog post is the result of a snow-ball-search, some e-mailing, short term appointment making and a telephone conversation with Dutch education expert and e-learning visionary Jeroen Krouwels. All text and answers have been translated to English and paraphrased (consequently).

What is e-learning?
E-learning is a broad term that can be interpreted in different ways. Some call it a learn management system, others call it a content module, some understand e-learning as all learning tools which involve Information and Communication Technology, ICT. I prefer the last definition.

What do you think, with today’s knowledge, education will look like in the future?
In the future, schools will be open 52 weeks per year from 8:00 AM until 10:00 PM. Students will have their own homepage in an e-learning environment from where their process can be commenced, monitored and measured. All content will be provided in that online environment, such as links, assignments, texts and tools, as well as all contact with coaches and trainers, either on educational demand or through regular practice. Collective teaching will always have a place in the educational system, but it will get less prominent. My estimation is that at a minimum 30% but probably more than 50% of all classical education time will disappear. This will be replaced by a much more open system which can be approached any time on any device. This way, students who can handle it will get much more responsibility over their own educational process and at the same time more freedom to design their own course. Important here also, is that the education of a person will take as long or as short as is needed, instead of a predetermined amount of time.
The shift that has to be persisted here, is from planning people through an education to planning an education around people and their work or situation. This is a turn of 180 degrees, in which the student is the central concern through which the educational system, the provision of content and of time is appropriated and designed. A present example of a school which applies this method is the Netwerkschool (Network school), an educational model which attempts to provide better educational tools at lower costs. It is a flexible organization of schools formed around competence. Also a good example of modern education is the National Education Technology Plan (2010) or NETP. This is an American project which calls for more use of technology in our daily personal and professional lives and the improvement of student learning, acceleration, up scaling the effect of practices and the use of data and information for continuous improvement.

On your blog, you said that the rate in which information has to be appropriated by students is rapidly increasing. Is it feasible for students of all levels to cope with such responsibility and freedom, given this fact?
Every student is different and on all levels adjustments have to be made. Not every student can handle such freedom. But the beauty of the new system is that this can be dealt with. The education can be completely outlined for each specific student if necessary. Instead of a structure build up based on the “average student”, the need of the individual student is prominent.
I think primary schools and high schools will stay pretty much the same, while integrating digital tools (blended learning). Their task is to provide a safe and social environment which prepares them for (their role in) society. What does have to change there is that the teachers must teach the students how to use the computer and not the other way around, as is the case now! But other than that, the organization will stay the same. Vocational schools, higher vocational schools and perhaps also universities will be the target for groundbreaking change. It will be based on models of lifelong learning. Adults are most able to deal with freedom and responsibility and thus the new educational model will be applicable there best.

How does the new schooling method change the way teachers do their work?
The expertise of teachers, coaches, trainers etc. is helping people move forward in their educational process. They will become “process coaches”, focusing more on people who struggle on certain points as opposed to giving the same routine course for an entire classroom consisting of people with different levels of comprehension and different needs.
Especially in vocational education we see that the half change value of information is rapidly decreasing. In the care sector, it is now down to two years, meaning that after two years the information has decreased in relevance and needs upgrading. As present schools will also decrease in providing relevant information, it is only a question of time when hospitals and other care institutions will design their own governmentally approved educational systems. In that case, it will be surgeons who will be teaching student-surgeons. Hands-on practical knowledge will become more important here, especially in vocational schools.

Some teachers (especially in high schools) and even the government itself are known to be stubborn and wary of change in education. Will they hold back innovation?
Stubborn teachers are a race which will become extinct. They are going to lose this battle. When you compare an Operation Chamber of last century with one from present day, you will see a lot has changed – and changed for the better it has! Compare an old classroom to a modern one, and you will find that the changes are minimal. As Frank Kalshoven has adequately noted at a conference once, the educational sector is the only sector in which ICT has not (yet) lead to large scale improvements and cost savings. The reason for this might be sought in stubborn teachers (and governments). But I think they are a dying race, for others will take over now. Innovation can lead to so much good, and people will realize this. “Homeschooling institutions” such as LOI, NCOI, NTI etcetera, are going to win massively.
Modern schools are going to win from traditional ones, for being more efficient. There are four important factors that play a role in this: the decreasing halve change value, the decreasing rate of applicable knowledge provided by schools (now, when a vocational student graduates and finds an employer, he or she must receive additional in-service training for an average of a year before possessing the proper knowledge), shifted governmental financing (when for employers financial privileges for choosing (higher) vocational schools cease to exist, commercial institutions will take over) and the acceptance of ICT by people. Healthy business competition can drive innovation. It’s all about Darwin-esque survival of the fittest then. And technology as driving force is going to change all this for the better.

Do you believe in globalization of education? There is now, for instance, a collaborative project of the Stanford University with India, in which Indians can receive legitimate certificates by completing online courses by Stanford.
To that I answer a plain ‘yes’! Why should information gathering stop at the border? I can only applaud international collaboration. In the future, students don’t need to pursue teachers anymore, they only have to pursue institutions where adequate information is provided. Again in this aspect, technology plays the important role of making this all possible.

Do I sense some technological determinism?
You know, things happen because they can happen. Technology is not the only driving force, but it is a very important factor. Think of shops like Bol.com and Amazon. They have fundamentally changed the way products are presented and bought. One out of eight marriages in America are now initialized through the use of dating sites. So, technological determinism? Yes: technology has the power to shift existing patterns, but no: if we really reject the technologies, they will not persist, and if we really don’t want to have them, they will perish. But yes, things do change, and things do change because of technology.

Gearchiveerd onder:Gebruik van leertechnologie, Pulseweb nieuws Tagged: Blended learning, e-learning, Gebruik e-learning, Het nieuwe leren, ICT in onderwijs, nieuwe media, Onderwijs, Trends

Hoe leert het brein? En is e-learning dan wel een oplossing?

Jeroen Krouwels — Thu, 18 Aug 2011 20:30:41 +0000

Hoe leert het brein? Over breinleren is de laatste 10 jaar veel gepubliceerd. Eén van de belangrijkste ontdekkingen is dat onze hersenen zich voortdurend doorontwikkelen, waarbij leren in technische zin bestaat uit het vormen van sterke en uitgebreide neurale netwerken. Hoe dat precies in z’n werk gaat, is op zich razend interessant, maar vanuit mijn professie ben ik uiteraard vooral geïnteresseerd in hoe je het leren kunt verbeteren, met de kennis over hoe hersenen werken.

Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat er geen 1-op-1 relatie is tussen ‘onderwijzen’ en leren: kennis als leerelement kan eigenlijk niet overgedragen worden Cruciaal blijkt de rol van het werkgeheugen te zijn. En daar wordt veel van gevraagd. Dagelijks staan we bloot aan grote stromen met waargenomen informatie. (NB: Het schijnt dat de moderne mens van nu evenveel informatie per dag te verwerken krijgt als een middeleeuwer gedurende z’n hele leven.) Minder dan 10% van die dagelijkse chaotische hoeveelheid prikkels en impulsen wordt doorgestuurd naar het werkgeheugen. Er wordt dus een hoop “over het hoofd gezien”. En wat er dan wel geselecteerd wordt is sterk afhankelijk van toevalligheden en persoonlijke voorkeuren. Die selectie wordt vervolgens slechts korte tijd bewaard (6 seconden gemiddeld) en door het brein geanalyseerd: wat is de zin hiervan, waarmee kan ik dit combineren? Waar sluit het aan op wat ik al wist? Wat is de grotere betekenis deze toevoeging in combinatie met wat ik al wist? Als dit onder woorden kan worden gebracht, geeft het brein aan dat de toegevoegde kennis “gebruiksklaar” is voor toepassing. Dat wordt tenslotte opgeslagen in een lange termijn geheugen cluster, en kan indien nodig aangewend worden.

Wat betekent dit o.a. voor het ontwikkelen van leertrajecten?

Zoek aansluiting op wat de hersenen al beheersen/weten en wat men gewend is (bv. in de werkomgeving als levensechte setting), maar maak het net iets moeilijker, net zoals in computerspelletjes.
Stuur op de activiteiten in het werkgeheugen: zorg voor herhaling en het creëren zo veel mogelijk verschillende “leerhits” m.b.t. het leeronderwerp. Herhaling in verschillende vormen leidt tot “dikkere” neurale netwerken in de hersenen.
Probeer aan te sluiten op triggers waarbij hersenen dopamine (stof waarmee verbindingen sterker worden) gaan aanmaken: wakker nieuwsgierigheid, competitie, experimenteren, uitdaging aan.

Als ik met dat in m’n achterhoofd naar e-learning modules kijk, kom ik tot de conclusie dat modules die bestaan uit tekst, plaatjes, een filmpje en een paar toetsvragen nauwelijks effect kunnen hebben. Eerlijk gezegd is het mij zelf als e-learning professional nog nooit gelukt zo’n module af te maken. Ik geloof dan ook allang niet meer in e-modules waarin (hoe mooi vormgegeven ook) allerlei kennis multimediaal wordt overgedragen. Vreemd dat we er toch nog massa’s van blijven produceren. Tegen beter weten in?

Met kennis over hoe de hersenen werken is volgens mij de kunst van e-learning dat je (internet-) technologie net zo weet in te zetten als je doet voor je werk of je privé zaken. Waar het brein dus al aan gewend is. En wat aansluit op wat je al weet en doet in de dagelijkse praktijk. De leeromgeving moet dan niet voornamelijk content aanreiken, maar juist input voor je leerproces: wat kan ik doen om dit leertraject tot een goed einde te brengen? E-learning wordt dus pas effectief als je leerprocessen kunt initiëren, volgen en de resultaten (zelf of met anderen) kunt meten. En niet zozeer door bakken content af te spelen. Juist niet zou ik zeggen.

Wat betekent dat voor leeromgevingen?

Iemand die je iets wil leren moet in de leer(werk)omgeving z’n eigen weg kunnen bewandelen. Vooraf vastgestelde leerroutes zijn dus veel te beperkend. Bied dus geen gestructureerde content aan die keurig wordt doorgelopen, maar initieer een leertraject, waarin iemand op z’n eigen manier kan toewerken naar een te beoordelen eindresultaat.
De leeromgeving moet gebruik maken van hetgeen iemand al gewend is te gebruiken voor werk en prive. E-learning omgevingen moeten dus geïntegreerd worden met de tools die men al gewend is te gebruiken. Geen ELO-forum dus, maar gewoon Facebook, Hyves of LinkedIn.
Er moeten meerdere manieren zijn waarop iemand kan aantonen dat hij/zij iets geleerd heeft. Het gaat erom dat iemand snapt wat hij/zij aan het doen (kennis) is en kan aantonen dat hij/zij iets juist kan toepassen (vaardigheden/gedrag). Dus als het niet perse moet: een keer geen multiple choice kennistoets, maar mijn part een zelfgemaakt filmpje waarin de deelnemer laat zien dat ie het begrepen heeft. Veel leuker bovendien.
Gebruik wetten uit de game-wereld: waar punten gehaald kunnen worden en competitie in het proces is ingebouwd, wordt meer geleerd! (Voorbeeld: uiteindelijk gaat het aan je vreten als de compleetheid van je profiel op LinkedIn nog steeds niet op 100% staat).

Een van mijn opdrachtgevers bedacht op basis van deze uitgangspunten voor z’n verkoopteam via onze leeromgeving een leertraject met veel werkplekopdrachten, links naar youtube filmpjes en productinformatie en een eindopdracht in de vorm van een prijsvraag: wie bedenkt het beste schappenplan voor dit product? De resultaten waren prachtig:

De productkennis nam aantoonbaar toe: ruim 80% wist antwoord op alle vragen.
Mensen zochten elkaar op via Social Media met vragen en antwoorden, en wisselden tips en ideeën (en foto’s van waar ze mee bezig waren) uit.
De omzet nam toe: de verkoopadviseurs maakten gezamenlijk 7% meer omzet in de productgroepen waar het leertraject op was afgestemd.

Ik bedoel maar: als je van leren een uitdagende klus met winkansen weet te maken, gaat het een stuk makkelijker dan pagina voor pagina online of zittend in de klas. Internettechnologie biedt een ongekende schat aan creatieve mogelijkheden om innovatieve leertrajecten te ondersteunen en de rendementen meetbaar te maken. Ook leuker voor het brein overigens.

Gearchiveerd onder:Pulseweb nieuws